Chosen #15: Στα δύσκολα σε θέλω!

Δεν έχει πολλή σημασία το αληθινό μου όνομα, σημασία έχει αυτή η αληθινή ιστορία, η ιστορία μιας υιοθεσίας, με όλα τα περίεργα, διαφορετικά και έντονα συναισθήματα που την περιβάλλουν. 

Μια ιστορία που σκοπό δεν έχει να επικεντρωθεί σε μια γυναίκα ή σε ένα άντρα ή σε μια σχέση, παρά μόνο στο παιδί που πρόκειται να βρει μια αγκαλιά και ένα διαφορετικό μέλλον σε μια οικογένεια.


Τόσα χρόνια ειλικρινά είχα βαρεθεί να ακούω τις μαμάδες να μιλάνε για τα παιδιά τους που ήταν συνέχεια άρρωστα. Και όχι απλά βαριόμουν, υποτιμούσα και δεν πίστευα ότι τα παιδιά αρρωσταίνουν τόσο.

Πριν σε γνωρίσουμε μιλήσαμε με τη γιατρό του Ιδρύματος. Μας είπε ότι είσαι καθόλα υγιής και ότι έχεις μόνο κρυώσει δύο φορές και έχεις κάνει εισπνοές γιατί έχεις ευαίσθητο αναπνευστικό.
Ένα από τα πρώτα πράγματα που μάθαμε για τη φροντίδα σου ήταν πώς να σου κάνουμε εισπνοές. Τότε δεν είχα ανησυχήσει, όλα φαινόντουσαν απλά.

Ο φετινός χειμώνας είναι πολύ βαρύς και το κρύο τσουχτερό, εμείς όμως το περάσαμε έξω, με μπουφάν, πουλόβερ, σκουφάκια και γαντάκια, όπως πρότεινε η γιατρός. Ακόμη και τις πιο κρύες ημέρες βγαίναμε βόλτα, περπατούσαμε, παίζαμε, παίρναμε αέρα. Και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του χειμώνα χωρίς να αρρωστήσουμε.

Δεν τα καταφέραμε όμως… Η ίωση μας επισκέφθηκε και ήταν πολύ βαριά. Και πήρα πίσω όλα όσα έλεγα τόσα χρόνια για τους γονείς. Αναρωτήθηκα πως ερχόντουσαν στη δουλειά όταν τα παιδιά τους ήταν τόσο άρρωστα, πως κατάφερναν να συγκεντρώνονται όταν υπήρχε τόση ένταση και άγχος στο σπίτι. Οι εισπνοές μπήκαν στην καθημερινότητα μας.

Αυτά είναι τα δύσκολα, σκέφτηκα.
Αλλά ισχύουν για όλους τους γονείς.
Περάσαμε δέκα ημέρες πολύ δύσκολες. Κλεισμένοι στο σπίτι, κυρίως εγώ, με ένα μωρό που συνέχεια έκλαιγε, προφανώς γιατί πονούσε και γιατί είχε πυρετό και γιατί δεν ένιωθε καλά.

Όταν ένα μωρό είναι άρρωστο, είναι το ίδιο δύσκολο και επώδυνο και στενάχωρο για τους φυσικούς και για τους θετούς γονείς. Δεν περνάει στιγμή που να σκεφτείς αν το παιδί το έχεις γεννήσει ή όχι.

Είναι παιδί σου και δεν είναι μόνο για τα τραγούδια, τις βόλτες, τα γέλια και τις χαρές, είναι και για τα δύσκολα. Και θα υπάρξουν πολλές αρρώστιες και δυσκολίες και ζόρια.

Πόσο διαφορετική είναι η θεωρία από την πράξη. Πόσο διαφορετική την είχα στο μυαλό μου τη ζωή μας, τα χρόνια που περίμενα να έρθει αυτό το παιδί.

Πιο εύκολα; Ναι , πολύ πιο εύκολα, πολύ πιο ρόδινα, σαν από ταινία.
Μια ζωή γεμάτη αγκαλιές με ένα ζουμπουρλούδικο μωρό. Με φαγητά που ως δια μαγείας θα ήταν έτοιμα και ρούχα που θα πλενόντουσαν και θα σιδερωνόντουσαν.

Αν μετανιώνω; Ούτε μια στιγμή.

Αν κατάλαβα κάτι; Ότι η ευτυχία δεν είναι μόνο οι καλές στιγμές. Είναι όλες οι στιγμές, οι καλές, οι κακές, οι δύσκολες, οι έντονες, οι βαρετές. Το παζλ της ευτυχίας τα έχει όλα.