Chosen #14: Ποτέ μη φοβηθείς (γράμμα σε σένα ΙΙ)

Δεν έχει πολλή σημασία το αληθινό μου όνομα, σημασία έχει αυτή η αληθινή ιστορία, η ιστορία μιας υιοθεσίας, με όλα τα περίεργα, διαφορετικά και έντονα συναισθήματα που την περιβάλλουν. 

Μια ιστορία που σκοπό δεν έχει να επικεντρωθεί σε μια γυναίκα ή σε ένα άντρα ή σε μια σχέση, παρά μόνο στο παιδί που πρόκειται να βρει μια αγκαλιά και ένα διαφορετικό μέλλον σε μια οικογένεια.


…κι αν σήμερα όλα είναι – θεωρητικά – εύκολα, επειδή είσαι μωρό και δεν έχεις μνήμες και ερωτήσεις, κάποια στιγμή θα αναρωτηθείς. Θα μάθεις, θα έχεις απορίες, θα στις απαντήσω, θα έχεις κι άλλες απορίες που δε θα μπορώ να σου απαντήσω. Και τότε θα μάθεις ότι τα πάντα στη ζωή μας δεν είναι οι απαντήσεις. Δεν τις χρειαζόμαστε όσο νομίζουμε.

Παρόν και μέλλον, αυτά να σε απασχολούν. Το παρελθόν πάντα υπάρχει, μας καθορίζει και μας καθοδηγεί, δεν θα πρέπει να μας στοιχειώνει όμως. Η μοναδική μου αγωνία είναι να σε μεγαλώσουμε με τέτοιο τρόπο που να είσαι δυνατός. Τόσο δυνατός ώστε να μη σε φρενάρει ποτέ σε τίποτα το γεγονός ότι οι γονείς σου σε άφησαν. Να καταλάβεις από μικρός ότι η ζωή είναι περίεργη, και πολλές φορές δύσκολη, και ότι οι επιλογές μας γίνονται για κάποιο λόγο. Να εστιάσεις στο ότι εμείς βρεθήκαμε σε μια μαγική στιγμή μπροστά σου και έγινες το παιδί μας και αυτό έχει περισσότερη σημασία. Που είσαι τώρα, τι κάνεις, πως θα μεγαλώσεις. Να μην κατηγορήσεις τους βιολογικούς σου γονείς, να τους αγαπάς κι εκείνους όπως αγαπάμε όλο τον κόσμο. Γιατί δεν υπάρχουν καλοί και κακοί άνθρωποι, οι συνθήκες μας διαμορφώνουν.

Θα στα πω όλα αυτά όσες φορές χρειαστεί. Θα στα πω όταν με ρωτήσεις, θα στα πω και μόνη μου, γιατί θέλω να νιώσεις ότι τα εννοώ και τα πιστεύω, δεν θα σου πω κάτι για να νιώσεις καλύτερα. Σε όλους έρχονται τα δύσκολα, απλώς σε εσένα ήρθαν νωρίς.

Κάποτε λοιπόν θα στεναχωρηθείς. Θα αναρωτηθείς. Αλλά αν σε έχουμε κάνει δυνατό, θα είναι για λίγο. Αν σε έχουμε γεμίσει αγάπη δεν θα υπάρχει χώρος για μίσος και στεναχώρια. Αν σε νιώθουμε και είμαστε εκεί για εσένα δεν θα νιώσεις ποτέ μόνος σου.

Αγαπημένο μου παιδί, ποτέ μη φοβηθείς τα τέρατα της φαντασίας σου, ποτέ μη διστάσεις να βγάλεις το μαγικό σου σπαθί της καλοσύνης για να τρομάξεις όποιον βρεθεί μπροστά σου και προσπαθήσει να σε στεναχωρήσει χρησιμοποιώντας το γεγονός ότι δεν είμαι η βιολογική σου μαμά. Γιατί να είσαι σίγουρος ότι ο ίδιος άνθρωπος που θα πει σε εσένα κάτι τέτοιο, θα πει κάποιον άλλο χοντρό ή μαύρο ή φτωχό . Γιατί οι γονείς του δεν θα του έχουν μάθει να βλέπει με τα μάτια της καρδιάς και δεν θα μπορεί να δει αυτά που βλέπουμε εμείς. Είναι άτυχος και θα πρέπει εκείνη τη στιγμή που θα σου πει κάτι κακό να του ευχηθείς να βρει αγάπη γιατί θα του λείπει.

Αγαπημένο μου παιδί, δε φοβάμαι ούτε εγώ, ούτε ο μπαμπάς. Θα τα αντιμετωπίσουμε όλα μαζί, όταν έρθει η ώρα.